• Czy już jesteście pewni, że mediacja jest Państwu potrzebna?

Zapraszam do kontaktu. Na mediacje można po prostu przyjść, bo dostrzega się w nich korzystne wyjście z sytuacji konfliktu. Można być skierowanym przez sąd.
Istniej również możliwość zainicjowania mediacji dla kogoś np. z rodziny. Taka osoba inicjująca spotyka się z mediatorem, wyjaśnia sytuację i na jej prośbę mediator zaprasza wskazane osoby do siebie na wstępne spotkanie, proponuje mediacje.

• Może jeszcze nie wiecie, jak podejść do problemu?

W takim razie krótkie wyjaśnienie, o co chodzi w mediacji.

Proces mediacji jest serią spotkań, podczas których dochodzicie Państwo przy wsparciu mediatora do porozumienia w kwestiach do tej pory spornych. Niezbędna jest Wasza gotowość do wprowadzenia zmiany w sytuacji, która obecnie przynosi Wam dyskomfort.

Jako mediator poprowadzę Państwa krok po kroku przez proces analizy i decydowania o zmianach aż do końcowych uzgodnień.

Będąc mediatorem jestem osobą bezstronną i neutralną. Nie opiniuję Państwa, nie daję gotowych rozwiązań, lecz zachęcam i stymuluję Państwa do tworzenia Waszych propozycji rozwiązania kwestii spornych. Dbam o poufność spotkań. Państwo przystępujecie do mediacji dobrowolnie, akceptując zasady mediacji.

Mediacje rozpoczynają się od indywidualnego, 1,5-godzinnego spotkania ze mną każdego z Państwa. Wtedy wyjaśniam dokładnie zasady mediacji, sprawy organizacyjne. Rozmawiamy o indywidualnej perspektywie postrzegania problemów i kierunkach zmian. To jest czas na wstępne przygotowanie do rozmowy z drugą Stroną. Jeśli w wyniku indywidualnych spotkań ze mną zgadzacie się Państwo na mediacje, rozpoczynamy wspólne spotkania. Ich liczba zależy od ilości i złożoności tematów do rozwiązania, dokonania ustaleń. Ze swojej strony proponuję 2-godzinne spotkania, gdyż to jest czas efektywnej pracy i pozwala na dokonanie konkretnych analiz i ustaleń.

Mediacje mogą zakończyć się podpisaniem porozumienia dot. omawianych spraw, które potem przedstawiacie Państwo przed sądem (np. w przypadku rozwodu i spraw około rozwodowych) lub do której odwołujecie się w ramach wewnątrzrodzinnych relacji.

Co może być kwestią sporną?

– Jak się rozwieść i jak w tej sytuacji zapewnić opiekę dzieciom ze związku?
– Co naprawić, aby pozostać parą i rodziną?
-Jak podzielić majątek?
– Co zrobić, żeby w ogóle wznowić rozmowę?

Tak naprawdę tych kwestii złożonych, wielowarstwowych i tych zdawałoby się prostych jest bardzo dużo.

Kto korzysta z mediacji?

Trafiają do mnie osoby zdecydowane na rozwód i chcące możliwie najmniej boleśnie przeprowadzić go. Przygotowują wtedy porozumienia dotyczące sposobu rozwiązania małżeństwa, planu opiekuńczo-wychowawczego dla dzieci, podziału majątku.

Wracają ci, którym po kilku latach zmieniły się warunki życia i chcą po nowemu zbudować plan opiekuńczo-wychowawczy dla swoich dzieci. 

Przychodzą małżeństwa, które przerwały terapię par a mają wiele złożonych, zagmatwanych spraw. 

Rozmowy prowadzą przy mnie pary, dorosłe rodzeństwa, dorosłe dzieci ze swoimi rodzicami.

Wyjątkowość mediacji rodzinnych.

Mediacje rodzinne są szczególnym rodzajem dochodzenia do porozumienia, gdyż dotyczą ludzi, którzy są ze sobą związani silnymi więzami emocjonalnymi. Stąd, gdy dochodzi do sporu dodatkowo może pojawić się u uczestników cierpienie emocjonalne, które utrudnia podjęcie konstruktywnych działań zmierzających do porozumienia satysfakcjonującego strony. 

Dlatego tym bardziej pomoc mediatora umożliwia członkom rodziny przejście przez trudne konflikty 

w sposób chroniący ich godność, intymność relacji.

Mediacje rodzinne służą rozwiązywaniu wszelkich sporów m.in. w sytuacjach:
– rozwodu (w celu pojednania małżonków, ustalenia warunków rozwodu z orzekaniem o winie lub bez ponoszenia winy, separacji)
– ustaleń opieki nad dziećmi w przypadku rozwodu. Sąd wymaga przedstawienia planu wychowawczego. Małżonkowie przeżywając trudne rozstanie mogą mieć problem z uwzględnieniem wszystkich szczegółowych elementów planu, które jeśli nie zostaną ustalone w przyszłości mogą stać się źródłem silnego sporu (np. które z rodziców dowozi dziecko na zajęcia pozalekcyjne, kto płaci za obóz wakacyjny, jak  wyglądają kontakty z dalszą rodziną, jakie prezenty dostaje dziecko). 
– alimentów (wysokość, na co będą przeznaczone, a jakie wydatki pozostają do osobnego ustalenia w ramach planu wychowawczego)
– podziału majątku 
– opieki rodziny np. nad niepełnosprawnym rodzicem lub rodzeństwem. Są sytuacje, kiedy rodzice ze względu na swój wiek są na tyle niesamodzielni, że wymagają stałej opieki. Dorosłe dzieci mają obowiązek podjęcia takiej opieki. W procesie mediacji mogą ustalić realny  podziału obowiązków.

Podobnie jest z opieką nad np. chorą psychicznie siostrą czy bratem, którymi do tej pory opiekowali się rodzice. Po ich śmierci ktoś musi przejąć opiekę.

– relacji rodzic-dorastające dziecko. Konflikty dotyczą zwykle rozumienia samodzielności i odpowiedzialności dorastającego dziecka.
– relacji między rodzeństwem dorastającym / dorosłym. Są to wszelkie kwestie sporne pojawiające się w wyniku wspólnego funkcjonowania w rodzinie. W przypadku rodzeństwa dorosłego spory mogą wynikać ze wspólnego mieszkania, a np. różnego rozumienia ponoszenia kosztów za utrzymanie mieszkania, poszanowania prywatności, utrzymywania porządku, prowadzenia życia towarzyskiego na terenie domu.

Mediacje rodzinne chronią uczestników sporu przed:

– upublicznianiem ich życiowych problemów. Strony dochodząc tylko między sobą do porozumienia nie muszą np. powoływać świadków, wyjaśniać swoich problemów w obecności publiczności sądowej, medialnej itp.
– decydowaniem za nich (np. przez sąd,)w jaki sposób rozwiązać ważne dla nich sprawy. Konflikt należy do osób, które są bezpośrednio w niego zaangażowane, więc tylko one są najbardziej kompetentne, aby go rozwiązać. Dokonują między sobą podziału dóbr stosując sprawiedliwość rozdzielczą opartą na takiej zasadzie, jaka im najbardziej odpowiada. Naprawiają krzywdy opierając się na sprawiedliwości naprawczej, opartej na trosce o osobę poszkodowaną, ale uwzględniającej realne możliwości rekompensaty ze strony sprawcy szkody. 
– narzucaniem rozwiązań, których przynajmniej jedna ze stron nie akceptuje. Mediacje oparte są na współpracy stron, a więc zakładają uzyskanie wyniku satysfakcjonującego obie strony, czyli wygrana-wygrana. Na straży tego typu wyniku stoi mediator motywujący strony do poszukiwania wielu alternatyw rozwiązań i uświadamiania wszelkich potrzeb, których strony do tej pory nie dostrzegały.
– wysokimi kosztami psychicznymi, czasowymi i finansowymi związanymi z długotrwałym rozstrzyganiem konfliktu. Mediacje w przeciwieństwie do rozstrzygania sporów przez arbitra (m.in. sąd) oszczędzają stronom czas i finanse. Wynik rozwiązania konfliktu można uzyskać po 2-4 spotkaniach z mediatorem. Sprawy bolesne, wstydliwe, intymne strony omawiają tylko w obecności mediatora, tu też mają warunki do ekspresji swoich emocji z zachowaniem zasad asertywnego zachowania. Komunikaty przekazywane są twarzą w twarz, więc wzmacniane jest poczucie podmiotowości i empatii u uczestników mediacji. Mediacje ukierunkowane są na omawianie problemu w kontekście jego rozwiązania dla przyszłości, więc zdecydowanie ograniczają zagłębianie się w przeszłość.
– odradzającym się konfliktom. Podczas mediacji strony same decydują, które kwestie mają dla nich znaczenie, a budzą spór, a do których strony mają tożsame podejście. Tzw. ważność sprawy jest subiektywna, coś, co dla stron może stać się poważnym źródłem konfliktu (np. kto po rozwodzie zabiera psa), dla instytucji rozstrzygającej spór nie jest ważne i zostaje pominięte.

Koszty:
Indywidualne spotkanie informacyjne – 140zł (dla każdego)
Podstawowe spotkanie wspólne (2h) – 360zł (wspólny koszt dla stron)
Każda kolejna godzina mediacji – 140zł (wspólny koszt dla stron)
Cennik Ośrodka Pomocy i Edukacji Psychologicznej INTRA (www.osrodekintra.pl)